Napoleon Bonaparte'ın Öne Çıkması...

1795 yılında, Fransız Devrimi'nin ardından iktidarda bulunan Ulusal Konvansiyon (Meclis), radikallerin konumunu koruyan yeni bir anayasa hazırlıyordu. Buna karşı çıkan ve kralcılardan (royalist) etkilenen Parisli isyancılar(Jakoben Tarzı), 5 Ekim 1795'te Konvansiyon'a karşı büyük bir ayaklanma başlattı.

Şekil 1: Charles Monnet'nin 13 Vendémiaire Ayaklanması'nı tasvir eden tablosu (1795). Kaynak: Wikimedia Commons (https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Charles_Monnet_-_The_Journ%C3%A9e_of_13_Vend%C3%A9miaire.jpg).

Napolyon, bu ayaklanmayı bastırmakla görevlendirildi. Sayıca çok daha az olmasına rağmen (4.000'e karşı 40.000 isyancı), stratejik bir hamleyle topçularını isyancıların üzerine konuşlandırdı. Emri verdi ve toplardan misket ateşi açıldı.

Misket, içi küçük gülleler veya metal parçalarıyla dolu, ateşlendiğinde geniş bir alana yayılan ve düşman saflarında büyük tahribat yaratan bir top mermisidir.

Napolyon'un bu hamlesi, isyancı Ulusal Muhafızların (National Guardsmen) ilk saflarını biçti ve tüm kalabalığın panik içinde dağılmasına yol açtı. Napolyon bu taktiği, isyancılara "bir misket kokusu" (a whiff of grapeshot) vermek olarak tanımlamıştı

Bu olay, Napolyon'un kararlılığı ve acımasız fakat etkili taktiği sayesinde ayaklanmanın kanlı bir şekilde bastırılmasını sağladı. Bu başarısı, onun askeri bir deha olarak ön plana çıkmasına ve kısa sürede Fransa'nın en güçlü adamı haline gelmesine giden yolu açtı.

İşin Detayı:

Bu başarılı müdahalenin hemen ardından Napolyon, İç Ordu Komutanı (Général en chef de l'armée de l'Intérieur) olarak atandı. Bu terfi, onu sadece askeri değil, siyasi olarak da Fransa'nın en güçlü figürlerinden biri yaptı ve ertesi yıl başlayacak olan İtalya Seferi'yle birlikte yıldızını iyice parlattı.