Mustafa ve Mü'min’deki 'Mü' Ne Demek? Arapça’daki Büyülü Ek!

Arapça'da "mü" (مـ) kelimenin başına geldiğinde, o kelimeyi "ona sahip olan" veya "onu yapan" anlamında bir isim (sıfat veya fail) yapar.

Örnekler:

Muhsin (مُحْسِن) = İhsan sahibi, iyilik eden (Hüsn = güzellik)

Mücahid (مُجَاهِد) = Cihad eden, çaba gösteren (Cihad = gayret)

Mürşid (مُرْشِد) = Doğru yolu gösteren, rehber (Rüşd = doğruluk)

Müneccim (مُنَجِّم) = Yıldızlara sahip olan → astrolog (Necm = yıldız)

Mükerrem (مُكَرَّم) = İkram edilmiş / kerem sahibi kılınmış (Kerem = cömertlik)

Mübarek (مُبَارَك) = Bereketlendirilmiş, bereket sahibi (Bereket)

Mücessem (مُجَسَّم) = Cisim sahibi, somut hale gelmiş (Cisim = beden)

Mühendis (مُهَنْدِس) = Hendese (geometri) sahibi → mühendis

Müşteri (مُشْتَرِي) = Satın alan, mal sahibi olan (Şirâ = satın alma)

İlginç Detay:

Kelimenin başına gelen ek kimi zaman yapılan mesleği vurgular, belirtir. Örneğin müezzin (ezan okuyan), müftü (fetva veren) gibi.

İsimlerde;

Mustafa;

Kök: Safâ (صَفَا) = arıtmak, temizlemek, seçmek

Kalıp: Mü + seçmek → Mustafa = "Seçilmiş, saflaştırılmış, tercih edilmiş"

Sonuç:

Süregelen zamanda mü'min kelimesini bizzat ne olduğunu bilmekte ve günlük hayatta kullanmaktayız. Aslına bakarsak iman eden kimse, anlamına gelir. Baştaki -mü eki; bir şeyi yapan kimse, bir şeye sahip olan kimse anlamı katmaktadır